പ്രണയം

ബോധ നിലങ്ങളിൽ ‍
പുലരിത്തുടിപ്പ് പോൽ ‍
നിദ്രാവനങ്ങളിൽ ‍
നിലാപ്പൂവുപോൽ ‍
രാവിന്‍റെ വിമൂകതയിൽ ‍
ഒറ്റക്കിളി പാട്ടുപോൽ ‍
നിനവിന്‍റെ തീരത്ത്
ഈറൻ ‍ കാറ്റുപോൽ ‍
ഒഴുകി പരന്ന് നിറയുന്നു
ഇഷ്ടങ്ങളിൽ ‍ ഇണകളിൽ ‍

അകലങ്ങളിൽ ‍
വേവലാതിയുടെ വേനൽ ‍
അരികിൽ ‍
പൊഴിയും ആലിപ്പഴം

പ്രളയമാകാതെ വറ്റിയാൽ ‍
വരണ്ടു മരുഭൂമിയാകും

മനസ്സിലെ മരീചികകള്‍
മൗന നൊമ്പരത്തിന്റെ
മണൽ‍ക്കാടുകൾ ‍

ഭീരു

കടലുണ്ടെന്നുള്ളിൽ  ‍
തിരകളില്ലാതെ
തീരമുണ്ടെന്നിൽ  ‍
പുഴയില്ലാതെ

അഗ്നിയുണ്ടെൻ നെഞ്ചിൽ ‍
ആളിപ്പടരാതെ
ആകാശമുണ്ടതിൽ
മഴമേഘങ്ങളില്ലാതെ

വേനൽ പുതപ്പിൽ ‍
പൊള്ളുന്ന ഭൂമിപോൽ ‍
ചുട്ടുപഴുത്തെരെൻ ‍ മൗനം
അതിതാപ മർദ്ധത്തിൽ ‍
പൊട്ടിച്ചിതറുമ്പോൾ ‍
ഏതെങ്കിലുമൊരു  ചീളിൽ
കാലം കോറിയിട്ടുണ്ടാകും
എന്‍റെ പേര്, ഭീരു